Table of Contents

    Broccoli, boerenkool, rodekool en spruitjes: de verschillen

    Ze zijn allemaal kruisbloemige groenten. Ze bevatten allemaal glucosinolaten. Maar ze zijn niet hetzelfde. Kiezen tussen deze groenten zonder te begrijpen wat elk ervan biedt, betekent een deel van de waarde van variatie mislopen.

    Broccoli, boerenkool, rodekool en spruitjes: de verschillen

    Key Takeaways

    Broccoli, boerenkool, rode kool en spruitjes behoren tot dezelfde botanische familie en bevatten glucosinolaten, maar hun profielen verschillen. Dit artikel analyseert wat elk van deze groenten onderscheidt op het gebied van dominante glucosinolaten, vitaminen en voedingswaarde.

    • Elke kruisbloemige groente heeft een eigen glucosinolaatprofiel: glucoraphanine is dominant in broccoli; sinigrine in spruitjes; glucobrasicin in boerenkool
    • Rode kool onderscheidt zich door zijn anthocyanen, pigmenten met antioxidante eigenschappen die verschillen van die van glucosinolaten
    • Boerenkool bevat per portie meer vitamine K dan broccoli; broccoli bevat meer glucoraphanine
    • Spruitjes hebben het meest diverse glucosinolaatprofiel en de meest intense smaak
    • Een variatie tussen deze vier kruisbloemige groenten levert een breder spectrum aan verbindingen op dan zich op één enkele te concentreren

    De analyse is gebaseerd op door getraande wetenschappelijke literatuur, waaronder Kushad et al. (1999) over de variatie van glucosinolaten in Brassica oleracea, en samenstellingsgegevens van USDA FoodData Central (2023).

    Table of Contents

    Het glucosinolaat dat elk ervan onderscheidt

    Broccoli (Brassica oleracea var. italica) heeft glucoraphanine als dominant glucosinolaat, met concentraties die variëren van 0,8 tot 21,7 µmol/g drooggewicht, afhankelijk van het ras (Kushad et al., 1999, DOI: 10.1021/jf980985s). Glucoraphanine wordt bij het kauwen omgezet in sulforafaan, het meest onderzochte isothiocyanaat van de familie.

    Kale (B. oleracea var. sabellica) heeft een gevarieerdere samenstelling: gluconapijn, glucobrasicine en hun indoolderivaten overheersen ten opzichte van glucoraphanine. De isothiocyanaten die het produceert hebben een gedocumenteerde biologische activiteit, maar deze verschilt van die van sulforafaan.

    Rode kool (B. oleracea var. capitata rubra) bevat glucoraphanine in vergelijkbare hoeveelheden als broccoli, maar zijn meest kenmerkende eigenschap is de aanwezigheid van anthocyanen, de pigmenten die de paarse kleur geven. Anthocyanen zijn polyfenolen met een directe antioxidante werking, anders dan die van sulforafaan, dat indirect werkt via Nrf2.

    Wortelsla (B. oleracea var. gemmifera) heeft het meest diverse profiel: glucoraphanine, sinigrine en gluconapijn in aanzienlijke verhoudingen, met een van de hoogste totale glucosinolaatgehaltes van de familie. Ze bevatten ook de meeste glucosinolaten met een potentieel goitroge effect, een relevant detail voor mensen met een schildkliereuze hypothyreoïdie.

    Broccoli Kale Rode kool Wortelsla
    Dominant glucosinolaat Glucoraphanine Gluconapijn, glucobrasicine Glucoraphanine + anthocyanen Glucoraphanine + sinigrine
    Actief isothiocyanaat Sulforafaan Verschillende isothiocyanaten en indolen Sulforafaan Sulforafaan + allylisothiocyanaat
    Vitamine C (ca.) 89 mg/100 g (rauw) 93 mg/100 g 57 mg/100 g 85 mg/100 g
    Vitamine K (ca.) 102 µg/100 g 704 µg/100 g 38 µg/100 g 177 µg/100 g
    Anthocyanen Sporen Aanwezig (paarse kale) Hoge concentratie Sporen
    Smaak Mild-gematigd Bitter, aards Zoet-bitter (rauw), mild (gekookt) Intens, bitter
    Winderog Gematigd Gematigd Gematigd Hoog


    Waarom variatie zinvol is

    Elke kruisbloemige activeert verschillende paden dankzij zijn unieke profiel van glucosinolaten en isothiocyanaten. Broccoli maximaliseert glucoraphanine en sulforafaan; kale levert meer vitamine K en een diversiteit aan indolen; rode kool voegt de anthocyanencomponent toe; wortelsla heeft de grootste totale diversiteit aan glucosinolaten.

    Zich uitsluitend op broccoli te richten, omdat deze het meest onderzocht is, betekent dat de stoffen die andere kruisbloemige groenten bieden en die broccoli in kleinere hoeveelheden bevat, worden genegeerd. De variatie binnen de familie is robuuster dan het maximaliseren van één enkele soort.

    → Wat kruisbloemige groenten zijn en wat ze gemeen hebben: Kruisbloemige groenten: wat ze zijn, een volledige lijst en hoe je ze bereidt

    Voedingssupplementen zijn geen vervanging van een gevarieerde en evenwichtige voeding.

    Frequently Asked Questions

    Is boerenkool beter dan broccoli?

    Er is geen hiërarchie. Boerenkool bevat per portie meer vitamine K en vezels; broccoli bevat meer glucoraphanine. De voedingswaarden vullen elkaar aan. De meest relevante vraag is niet welke beter is, maar hoe je ze kunt combineren.

    Bevat rode kool dezelfde glucosinolaten als broccoli?

    Het bevat vergelijkbare hoeveelheden glucoraphanine, maar het onderscheidende kenmerk zijn de anthocyanen, die in groene broccoli ontbreken. De paarse kleur is het visuele teken van dit biochemische verschil.

    Zijn spruiten voedzamer dan broccoli?

    Ze hebben een diverser profiel van glucosinolaten en een hoge vitamine C- en K-waarde, maar bevatten per portie ook meer goitrogenen. Ze zijn over het algemeen niet «voedzamer»: ze verschillen van elkaar en hebben elk hun eigen voor- en nadelen.

    References & Sources

    Kushad MM et al. Variation of glucosinolates in Brassica oleracea. J Agric Food Chem. 1999;47(4):1541–8. https://doi.org/10.1021/jf980985s

    Agagündüz D et al. Cruciferous vegetables and their bioactive metabolites. Evid Based Complement Alternat Med. 2022;2022:1534083. https://doi.org/10.1155/2022/1534083

    USDA FoodData Central. Voedingswaardecijfers voor Brassica oleracea-rassen. 2023.

    Jaad JORIO
    Written by
    Jaad JORIO

    Jaad Jorio is medeoprichter van Supersentials. Hij is opgeleid als ingenieur en is teler, ondernemer, beroepsschipper en muzikant. Hij schrijft over microgreens, plantaardige voeding, sulforafaan en vriesdrogen, met een vaste werkwijze: eerst begrijpen en dan pas beweren, onderscheiden wat bewezen is van wat waarschijnlijk is, en van een mechanisme geen belofte maken.

    View profile →